Bobje Goudsmit

Hoi!
Leuk dat je op de website van uitgeverij Holland komt! Jij bent opzoek naar informatie over mij? Nou, hou je maar vast. Ik zal je uitgebreid vertellen wie ik ben en wat ik doe. Ik heet Bobje Goudsmit. Waarschijnlijk ben ik de enige in de hele wereld met zo’n bijzondere voornaam. Bobje komt van Bobbeltje. Zo noemde mijn vader me vroeger, als ik in mijn wieg lag te blèren. Dan zei hij altijd: 'Ik ga even naar mijn Bobbeltje kijken.' En dat werd later vanzelf Bobje. Je gelooft me vast niet als ik je vertel hoe lang ik al schrijf: vanaf dat ik VIJF jaar ben! De eerste keer dat ik de macht van letters ontdekte, was toen mijn moeder mijn drie oudere zusjes aan het voorlezen was. Als ik lief en braaf was geweest, bijna nooit dus, mocht ik als vierde meeluisteren. Zij leerde mij hoe je het woord BOEK moest schrijven. Ik heb meteen mijn eerste boek gemaakt: vier papiertjes die aan elkaar geniet waren. Op elke bladzijde maakte ik een tekening vol verhalen die ik zelf bedacht en een letter: B, O, E, K.
Maar mijn moeder vond dat kleutergeleuter. Zij legde mij uit dat er achter letters woorden en zinnen verborgen waren, die allemaal samen een boek vormden. Ik heb daarna heel snel via schooltje spelen met mijn oudere zussen (ik ben de vierde uit een gezin van zes) mezelf lezen geleerd. De moeilijkste letter was voor mij de UI. Die kon ik maar niet onthouden. Het is me gelukt door een echte ui uit de ijskast naast mijn boek te leggen en telkens tegen mezelf te zeggen: 'Dit is een ui. Onthoud dat goed, sufkip, dit is een ui.'
Weet je trouwens hoe ik schrijf? Ik ga gewoon achter de computer zitten, steun mijn hoofd op mijn handen en ga denken. En dan alles snel opschrijven en herlezen en schrappen en verbeteren en weer opschrijven. En daarna weer denken. Daarom verandert mijn verhaal steeds. Ik weet nooit precies van tevoren hoe het zal aflopen. Op de grote lijnen na. Zo blijft het voor mezelf ook nog een beetje een avontuur. In mijn boeken gebruik ik stiekem dingen van mijn vier kinderen of van de school, waar ik lesgeef. Ik geef namelijk Nederlands, het vak waar ik vroeger zelf niet zo goed in was. Ha ha.
Mijn zoon zei boos, toen hij Skeelers gelezen had: 'Mam, dat ongeluk van mij in dat tunneltje is helemaal niet zo gebeurd, zoals jij het beschrijft. Ik ben niet weggelopen, toen die man bloedend op de grond lag. Ik ben juist bij hem gebleven, tot de politie en de ambulance er aan kwamen.' Natuurlijk heeft hij gelijk.
Het is heel lastig om een moeder als schrijfster te hebben. Voor je het weet, zet ze je valpartijen en diepste geheimen op papier!
Daarom verander ik expres plukjes van de werkelijkheid in mijn boeken om ervoor te zorgen dat ze niet al te woest op me worden… Of ik veel lees? Ja! Bergen boeken. Van alles en nog wat. Rotzooi en mooie en zielige en spannende boeken. Griezelboeken. Als kind was ik dol op de sprookjes van Grimm. Het kon me niet eng genoeg zijn.
Wil je nu nog meer weten? Dan zet ik het eventjes voor je in een schema:

Mijn "levensloop"
* Geboren 27-10-'51
* Gymnasium in Zwolle
* Studie in Leiden en Nijmegen (Nederlands)
* Sinds 1976 lerares (dus echt al lang!)
* Vier kinderen + echtgenoot + hondje
* Collectie olifantjes in alle standen en maten. Er zijn er inmiddels vijf door de hond opgegeten.

Favoriete kinderboeken:
* C.S. Lewis, Het land Narnia
* Paul Biegel, De tuinen van Dorr
* Erich Kästner, Dubbele Lotje
* Elisabeth Goudge, Het witte paardje

Favoriete film:
* Dombo (vanwege het olifantje natuurlijk)
* Labyrinth
* The piano
* Once upon a time in the West
* As good as it gets

Favoriete niet-eten:
* Koeientong en postelein, walgelijk!
* Voor de rest vind ik alles lekker, vooral chocola en marsepein.

Wil je meer informatie over mijn boeken, bijvoorbeeld voor je spreekbeurt of leesverslag? Kijk dan op www.leesplein.nl of op www.leesfeest.nl.
Of kijk in Lexicon van de jeugdliteratuur nummer juni 2001, pagina 1-4
Succes!

Kijk voor het actuele nieuws ook op het weblog van Bobje Goudsmit:
bobjegoudsmit.web-log.nl

Stuur Bobje Goudsmit een e-mail.